Maasburen.nl

Inloggen of inschrijven

Phil van Rijn, Maatschappelijk werkster tussen Waal en Maas (deel 2)

Deel één gemist? Teruglezen kan hier.

26 mei 1959 trouwden Phil en Frans voor de wet en op 1 juni voor de kerk. In de jaren 60 werd je ontslagen als je trouwde (officieel nog tot 1956, maar de traditie ijlde nog lang na). Dus hield Phil vanaf 1959 op met werken, 24 jaar oud.

Frans had in Eindhoven elektrotechniek gestudeerd en werkte in Baarn bij Philips op het muzieklab; daar werden alle grammofoonplaten beoordeeld. Hij combineerde twee dingen met elkaar die hij graag deed; werk en met muziek bezig zijn. Hij speelde toen al heel goed piano. Het dagelijkse reizen met de trein van Utrecht naar Baarn brak hem op een gegeven moment op; hij zocht op advies van de huisarts een baan in Utrecht en kwam terecht op de Universiteit van Utrecht (Natlab, natuurkundig laboratorium). Zijn leidinggevende vroeg na een tijd of Frans met hem mee wilde gaan naar de universiteit in Nijmegen. Frans stemde in (1960) en in Nijmegen moest hij promovendi begeleiden op de afdeling atoom- en molecuulfysica. Ze kwamen te wonen op de St.Jacobslaan in een appartement boven de winkel van ‘De Gruyter’. Daar hebben ze gewoond tot december 1964.

Frans kocht in die tijd samen met een collega een stuk grond in de Hertogstraat in Molenhoek en hebben daar een twee-onder-een-kapwoning laten bouwen. In 1964 verhuisden Phil en Frans met 3 kinderen. In Molenhoek werden nog twee kinderen geboren. In die tijd konden ze vanuit het achterraam op de Stationsstraat uitkijken en aan de voorkant zagen ze de trein over de brug rijden. Zo onbebouwd was alles in die tijd. Naast het Paterspaadje lag in die jaren een kippenboerderij; die kippenboer had een familielid dat bij de gemeente werkte. Die zei een keer tegen de kippenboer: ‘Weet je dat er een atoomgeleerde bij jullie in de straat komt te wonen?’.

Op een geven moment woonde de familie daar met z’n achten; Phil, Frans, 5 zonen en een pleegzoon uit kindertehuis Bethanië (Joffrey; daarover later meer). Besloten werd een stuk aan het huis te bouwen. Dat werd een aanbouw van de grond tot en met de zolder; het huis werd dus verdubbeld in aantal vierkante meters.

In de tijd dat de kinderen op school zaten was Phil ook actief op school en Frans zat in de oudervereniging en is daar zelfs nog een poosje voorzitter van geweest. In eerste instantie waren ze ook enthousiaste carnavalsvierders (in die tijd nog in het oude, houten gebouw van de Wieken). Totdat ze op een keer de innigheid van een koppel zagen, waarvan ze wisten dat de ene persoon in het dagelijkse leven niet behoorde bij de andere persoon. Phil geneerde zich dood dat zij dat zag. Omdat ze vond dat dat niet de opzet was van Carnaval; mede ook omdat Frans niet zo’n carnavalsvierder was hebben ze vanaf die tijd geen Carnaval meer gevierd.

Toen Phil 40 werd vond ze dat ze al heel oud was en als dan iemand vroeg hoe oud ze was, zei ze ‘van 35’. Dat zei ze redelijk binnensmonds waardoor iedereen dacht dat ze 35 was. Totdat een van de kinderen tijdens een Sinterklaasfeest opmerkte: ‘Onze moeder is al jaren 35’.

In het dorp kwamen in die tijd wel eens mensen met problemen thuis naar Phil toe met de vraag hoe ze dat toch allemaal deed met al die mannen in huis. ‘Het ziet er toch allemaal zo normaal uit’. Phil dacht dan vaak: ‘Daar moet toch een oplossing voor zijn, voor al die mensen met problemen met kinderen?’ Toen zij in de krant een advertentie las over een opleiding in het maatschappelijk werk dacht ze : ‘Als ik nou die opleiding ga volgen kan ik mensen met moeilijkheden ook gericht helpen’. Na overleg met Frans, die het prima vond, is zij die opleiding gaan volgen. Phil verbond er wel consequenties aan, want als zij ging studeren moesten er in huis wel meer handen uit de mouwen gestoken gaan worden. Zij hadden al een vaatwasser in die tijd, maar de jongens vonden dat heel slecht voor het milieu. Zij stelden met z’n allen een schema op voor een hele week. Waarbij ze elke dag met z’n tweeën afwasten. In het weekend was het de beurt aan Frans en Phil. Door de week deed Frans de boodschappen en zorgde Phil voor het boodschappenlijstje.

De opleiding was in Nijmegen en parttime (4 jaar); na die afgesloten te hebben zei Phil dat ze zelf wel weer de boodschappen kon doen. Maar zij bracht allerlei dingen mee die ze niet nodig hadden en liet dingen achterwege die ze wel nodig hadden. Dus moest Frans een boodschappenlijstje maken.

Vanaf het 2de jaar van de opleiding moest Phil stage lopen. Zij ging werken bij het SWON (Stichting Welzijn Ouderen Nijmegen) in de Tweede Oude Heselaan. Zij heeft daar vele jaren met veel plezier gewerkt.

Lees verder [deel 3]

[foto Phil: Barry Rooijakkers]

Browser niet ondersteund
Je browser wordt helaas niet ondersteund. Hierdoor kan het zijn dat sommige onderdelen van de site niet volledig werken. Lees hier meer over welke browsers we ondersteunen of update je browser.