Menu

Buurtverhalen

Hieronder staan alle verhalen of blogs die je buurtgenoten op de site plaatsten. Ze zijn blij met jouw reactie!

2018 2017
Pagina's (1): 1
Titel Omschrijving
Meer kennismaken met:Marc MeermanMede-eigenaar van strandpaviljoen Dushi 2.0 “Tattoos zijn van alle tijden en vormen een permanente versiering van het lichaam. Soms heeft het een betekenis, maar soms worden ze ook gewoon gezet omdat het mooi is.” Lachend zegt Marc: “Dat geldt voor die van mij! Hoe ouder hoe gekker. ‘Gewoon gezet omdat het mooi is.’ Niks meer en niks minder. Ik ben er blij mee. Ingrid, mijn vriendin ook! Soms krijg ik er vragen over van gasten, dan willen ze weten wat de betekenis is. Daar heb ik dus geen tranentrekkend verhaal bij.Ongeveer 15 jaar geleden heb ik de eerste laten zetten, op mijn rechterarm. De initialen van mijn twee zoons, Dennis en Maik, daar is het mee begonnen, in zwart. Ik ben trots op mijn jongens. Daarom dus. Later heb ik er kleurige figuren omheen laten zetten. Nee, verder geen eerbetoon of speciale betekenis. Gewoon fleurig en kleurig. Haha. Zoals ik zelf ben! Een paar jaar geleden bracht ik twee armbanden mee uit Kenia. Mooie banden, leer met kleine gekleurde kraaltjes. Die gingen door gebruik slijten. Dat vond ik jammer. Toen bedacht ik om die motieven en kleuren als herinnering aan een fijne vakantie op mijn armen te laten tatoeëren. Een rechts en een links op mijn bovenarmen. En vervolgens heb ik nu links een hele mouw. Soms bedenk ik dat de rechter korte mouw ook maar een lange moet worden. Ja, ’t kost wat. Niet alleen geld, maar ook tijd en pijn.” Grinnikend: “Maar wie mooi wil zijn moet pijn lijden. Ik ben tevreden met het resultaat. Het hoort bij mij. Ik word er vrolijk van. En kijk eens hoe mooi ze zijn aangebracht. Schrijf er maar bij dat Tattoo Nicky uit Wijchen ze heeft gezet. Die verdient wel een complimentje. Ook voor het maken van de foto’s van mijn arm.” ‘Het lijkt hier wel altijd vakantie’www.strandpaviljoendushi.nl in PlasmolenOok voor uw mooiste feest!
Leven is lef Heb het lef om weer gelukkig te zijn met een nieuwe partner ‘Je moet bij Martien Van Rooij zijn.’ Dat advies kreeg Marija Ginsel-Heijmans uit Mook toen ze een nieuw stopcontact nodig had. Ze vertelt: ‘Daags daarna liep ik met mijn hond op de hei. Er passeert een man. Die laat ook zijn hond uit. Hij draagt een shirt met daarop de tekst: ‘Van Rooij installatiebedrijf bv Mook.’ Het is bijna zeven jaar geleden en ze lacht er nog hartelijk om: ‘Van Rooij! Die moest ik hebben! Ik maak contact. Hij stopt. ‘Ik bén Martien Van Rooij, zegt hij. Zo is het gekomen. Nee, niet gelijk, later.’ Marija, 71 jaar en Martien, 75 jaar. Ze zijn het erg met elkaar eens. Stralen. Marija: ‘Ja, echt hoor, vlinders. Dat was zo bijzonder.’ Martien: ‘Smoorverliefd.’ Marija: ‘Daar waren we zó verbaasd over! Het voelde net zoals toen ik verliefd werd op Leo, veertig jaar geleden.’ Martien: ‘Ik kon het eerst amper geloven. Ik was 45 jaar getrouwd met Ria.’ Marija: ‘Zo fijn om weer verliefd te zijn en weer een maatje te hebben. En wij begrepen en begrijpen elkaars verdriet en gemis. Kunnen droeve momenten delen. Ook de mooie herinneringen. Een nieuwe liefde betekent niet, dat je je eerdere partner vergeet. Ook niet dat je onder één dak moet wonen.’ Ook daar zijn ze het allebei over eens. Marija: ‘Wij voelen ons veilig bij elkaar en vertrouwd. Hebben plezier. Onze relatie is open en verrijkt ons leven. En weet je wat ook zo fijn is, onze kinderen gunnen het ons. Dat hoor je weleens anders. Doordat Martien en ik op elkaar kunnen rekenen doen wij minder een beroep op hen. Samen hebben we nu 14 kleinkinderen. Iedere maand is er wel iemand jarig.’ De kinderen wonen niet allemaal ‘om de hoek.’ Ze reizen het hele land door. ‘We wandelen, laten 2 x per dag samen de hond uit, koken voor elkaar of gaan uit eten, maken dagtripjes of gaan een paar dagen weg. Ja, wij hebben het goed.’ Leven is lef verschijnt in opdracht van Malderburch Welzijn Ouderen, gemeente Heumen. Vragen over Eenzaamheid? Bel tijdens kantooruren naar 024 - 357 05 70. 7-11-2018. Deze week in weekblad Via Mook en Middelaar, Heumen en Groesbeek.
Mens durf te leven‘Ik ben er weer! Daar ben ik blij om. Erg blij! De schaamte voorbij. Ik ben beter. Daarom durf ik het aan om met mijn verhaal in de krant te komen. Van harte hoop ik dat het andere mensen steunt en inspireert om ook hulp te zoeken en om die te accepteren. En om ook iets nieuws te ondernemen.Pris van Bergen. 52 jaar. Vrolijke snoet, krullenbol, ogen die weer lachen en sinds kort de eigenaar van Kruid en Knof, de Plasmolense kruidenboter. ‘Nee, daar word ik niet rijk van. Of misschien wel?’ Grinnikend: ‘Als dat zou kunnen. Welnee, daar gaat het niet om. Dat ik weer iets onderneem en vertrouwen heb in mijzelf en de toekomst, daar ben ik trots op!’Pris kwam van ver. Kreeg ruim 30 jaar geleden de eerste klachten. Eenzaamheid. Depressie. Borderline. ‘Ondanks zoveel lieve mensen om mij heen.’ Verschillende keren met loeiende sirene naar het ziekenhuis. Zij zag dan als enige oplossing dat zij niet meer wilde leven. ‘Zo fijn dat zelfdoding niet gelukt is!’ Stralend: ‘Ik ben weer gelukkig! Fulltime mantelzorger voor mijn moeder en ik onderneem weer! Ja, ik moet nog weleens bijsturen, maar jij voelt je toch ook niet iedere dag even fit? Ik laat mij er niet meer door leiden en in beslag nemen, heb geleerd om symptomen te herkennen en er goed mee om te gaan.’Niemand is er gevrijwaard van om het te krijgen, lees ik op internet. Op alle leeftijden kan het je overkomen.‘Ik voelde mij zo waardeloos. Onmachtig. Te min. Eenzaam. Dacht dat niemand van mij hield. Op de psychiatrische afdeling van het CWZ leerde ik dat je moet praten en om hulp moet vragen. Zij hebben ook de medicatie goed ingesteld. Ja, die heb ik de rest van mijn leven nodig. Daar zet ik mij niet meer tegen af.’‘Medicatie slikken is lef?’ ‘Ja, geven mij het lef om weer met plezier te leven én te ondernemen.’ Lachend: ‘Al geproefd mijn nieuwe streekproduct?’ ‘Ja Pris, lekker!’Leven is lef verschijnt in opdracht van Malderburch Welzijn Ouderen, gemeente Heumen.Vragen over eenzaamheid, depressie en borderline? Bel tijdens kantooruren naar 024 - 357 05 70.
Je hebt kruidenboter en Plasmolense kruidenboter…Pris van Bergen uit Plasmolen brengt ambachtelijk gemaakte Plasmolense Kruidenboter op de marktJe hebt kruidenboter en kruidenboter… Menigeen herinnert zich dat Pris van Bergen eigenaar was van restaurant ’t Koeskeshuus. Met haar aan het roer, een onverwoestbare kaart en goede kok in de keuken was haar restaurant een begrip in Plasmolen en wijde regio. Als entree werd brood met kruidenboter geserveerd en volgens gasten was die kruidenboter ‘de lekkerste.’ Het voorgerecht ‘gebakken champignons gegaard in ambachtelijke kruidenboter’ was een favoriet. Klontje van die boter op de entrecote verhoogde de smaak. Haar kruidencocktail voor die boter was bijzonder en werd niet geëvenaard.Na de verkoop van het restaurant heeft Pris een ander bestaan opgebouwd in Plasmolen waarin zij ook de dagelijkse mantelzorger is voor haar moeder.“Mijn moeder vindt het prettig om mij om haar heen te hebben en ik vind het fijn om bij haar te zijn. Maar ik heb ook nog tijd om te ondernemen.” Lachend: “Het begon weer te kriebelen! Ik ben gestart met Kruid & Knof, de lekkerste kruidenboter. Kleinschalig, leuk om te doen en het geeft energie.”Met Kruid & Knof brengt zij haar ambachtelijk gemaakte kruidenboter op de markt. Plasmolense Kruidenboter, made bye Pris. De lekkerste! In eerste instantie gaat de verkoop via restaurants en mensen die haar een warm hart toedragen. “In de eerste week verkocht restaurant De Plasmolense hof al 20 potten aan gasten. En ook bij restaurant het Het Zuiden loopt het al goed. En wat ook leuk is dat ook autobedrijf van den Berg aan de Rijksweg in Plasmolen het verkoopt in hun winkel.”Iets te wensen Pris? “Wat zou het leuk zijn als Plasmolense Kruidenboter net zo’n begrip wordt als Limburgse vlaai, Arnhemse meisjes , Haagse Hopjes of Zeeuwse babbelaars. Ik ga ervoor!”Kijk voor prijzen en meer informatie op haar fb-pagina Kruid & Knof.
Middelaar, Plasmolen, Mook, Molenhoek - Langzaam maar zeker gebeurt het! www.maasburen.nl verovert harten. Brengt buurtgenoten dichter bij elkaar. Niet alleen online. Ook persoonlijk. Www.maasburen.nl brengt nieuwtjes, geeft informatie, verhalen, foto’s, verrassende oplossingen. Geeft bijvoorbeeld antwoord op de vraag; ‘Waar kan ik dansen?’‘Zet een berichtje op Maasburen,’ kreeg ik als tip toen ik onlangs voor buurtactiviteit BuurtBorrel Plasmolen een beamer nodig had. Binnen tien minuten was mijn bericht door 30 mensen gezien. Aan het einde van de dag 53 keer en kon ik niet één beamer lenen, maar vier!’Www.maasburen.nl. Daar wordt de buurt leuker van! Daardoor ontstaan allerlei nieuwe contacten in de buurt en binnen de vier dorpen. Dat is wat de Gemeente Mook en Middelaar voor ogen had toen zij Mijnbuurtje.nl opdracht gaf voor het implementeren van hun aanpak in onze gemeente.Buurtverbinder vertelt: ‘Afgelopen jaar waren er 7500 unieke bezoekers en zijn er 85.000 pagina’s bekeken. Ook zijn tal van nieuwe persoonlijke contacten gelegd. Juist dat laatste is heel belangrijk.’Gemeente, bedrijven, instellingen en verenigingen, allemaal kunnen ze via www.maasburen.nl hun verhaal delen. En die berichten kunnen ook weer worden gedeeld via social media.Zeven inwoners, die wonen in de vier dorpen, brengen als geschoold vrijwilliger buurtverbinder de mogelijkheden van Maasburen onder de aandacht. Dat doen ze in ‘bedrijfskleding.’ Een bodywarmer met op de rug een leuke tekst. ‘Waar kan ik dansen?’ of: “Kan ik je hond uitlaten?’ Of: ‘Kan ik je boodschappen doen?’ Enz. En op de voorkant prijkt het www.maasburen.nl-logo. Daar zijn ze trots op. Het team is enthousiast: ‘De site is voor jong en oud en de bezoeker klikt er gemakkelijk doorheen. Zijn er toch vragen, dan kunnen die gesteld worden via de site. Komt de sitebezoeker er dan nog niet uit, dan bellen we of we maken een afspraak om het thuis uit te leggen. Dat doen we graag! Wat een service. Petje af voor de vrijwilligers!Steeds meer mensen kijken op www.maasburen.nl en ontdekken dan dat er veel leuke informatie opstaat en verbindingen geeft. Ook benieuwd naar: ‘Waar kan ik dansen? Zie www.masburen.nl.Foto: Jan Willem Bosman.Van links naar rechts de buurtverbinders in de gemeente Mook en Middelaar:Petra ZwartjesWilma LamersLoes MeijerKees KnipscheerHanneke van StokkomPiet RobertsCas Knook
40 dagen zonder alcohol(Dit is een column van vorig jaar. De 7de actie is in voorbereiding)Hebt u het ook gelezen? De GGD voert elke vier jaar in alle gemeenten de “Gezondheidsmonitor’ uit. Daaruit blijkt dat in onze regio overmatig alcohol wordt gedronken. 21% van de inwoners van boven 19 jaar drinkt bovenmatig. En de 55-plussers lusten er wel pap van! Daarom ondersteunen de gemeenten Mook en Middelaar en Heumen nu al voor de 6de keer de actie “40 dagen zonder alcohol.”Inwoners uit alle omliggende dorpen kunnen meedoen. Dat doen ze ook! Langzaam maar zeker wordt de olievlek groter. Ruim 11.500 mensen hebben zich dit jaar laten registreren bij IkPAS. Rob Bovens uit Nijmegen, de landelijke organisator van deze actie heeft vorig jaar onderzocht dat rondom iedere registratie nog zeker drie mensen meedoen. Bijna 35.000 mensen die pauzeren. Dat is niet mis.We zitten aan de koffie. Gezellig. Groepje 55- (en meer) plusvriendinnen. Ik vertel over het bericht en dat ik weer meedoe. Verbazing alom. “O ja? Waarom? Drink jij zoveel dan?” Ze hebben het GGD bericht niet gelezen, (??) zijn verbaasd over die 21 % want ze kennen echt niemand die echt teveel drinkt... Ja, op een feestje en als de voetbalclub wint (of verliest) maar dan mag het toch?“Ik hoor niet bij de doelgroep, die paar glazen die ik drink,” zegt Gastvrouw. Ze krijgt bijval van de anderen: “Ja, die paar glaasjes.” Ik zeg dat ik ook denk dat ik niet veel drink maar dat onderzoeksresultaten laten zien dat dat wel zo is en daarbij wordt aangegeven dat bovenmatig drinken ongezond is en alcoholdrinken soms een automatisme. “Een automatisme? Dat zal wel meevallen," zegt Gastvrouw. Ze ruimt de koffiekopjes op. Het is rond twaalf uur. Ze zet lekkere hapjes op tafel. Monter vraagt ze: “Dames, waar zijn we aan toe? Wit wijntje?”www.ikpas.nl
40 dagen zonder alcohol We praten over koetjes en kalfjes. Dan zegt hij: “Ik heb die drinktest gedaan. Die bevestigde wat ik al wist. … Iedere morgen neem ik mij voor om niet te drinken. Of in ieder geval niet meer dan twee. Maar halverwege de ochtend ben ik weer fit en verdwijnen mijn goede voornemens. Bij de lunch neem ik dan weer een wijntje. Zit ik daar in m’n eentje aan de wijn. ’t Worden er altijd twee… Minstens. Ik baal d’r van!”Ik zie dat het hem ernst is. “Wil je vertellen hoeveel je drinkt?”“Met regelmaat gaan er drie flessen open.” Half verontschuldigend lachend: “Ik vind het zo verrekte lekker en ik word er niet dronken van. Mijn vrouw merkt niks, die drinkt één of twee glaasjes en gaat rond tien uur naar bed.”Zijn vrouw werkt nog. Hij is sinds een jaar gepensioneerd; kijkt terug op een leuke baan als manager. “Ook toen ik werkte dronk ik te veel volgens de drinktest. Maar sinds ik niet meer werk drink ik steeds eerder en steeds meer.” Lege flessen verstopt hij achter de keldertrap en gooit ze in de container als zijn vrouw niet thuis is. “Dat geeft zo’n rotgevoel. De actie 40 dagen zonder alcohol heeft mij aan het denken gezet. Ik wil minderen! Ik doe mee!” www.ikpas.nl
Leven is lef!‘De chauffeur van de Waalboogbus belde voordat hij de straat inreed. Dan ging ik snel naar beneden. Als Harry mij dan zag, was hij blij: ‘Jij hier? Wat toevallig.’ Dan zei ik: ‘Ha schatje. Dat is zeker toevallig. Maar is dit leuk of niet!’ En dan lachten we samen.‘Kijk, dit is Harry.’ Riny Rijnders zet de foto op tafel. Leuke man. Volle kop met haar. ‘En dit was onze boot. De IRSUS. Genoemd naar onze twee dochters, Irma en Susanne. Daar was hij trots op. Op de boot, z’n dochters en de kleinkinderen. Ik ook. Harry ging vroeg met pensioen. Ik werkte als secretaresse op de universiteit. Stop jij ook met werken, stelde Harry voor, dan verkopen we ons huis, kopen een appartement aan de Schoolstraat en een nieuwe boot en dan gaan we door Frankrijk varen. Harry was altijd vrolijk en ad rem. We konden heerlijk lachen samen. Hij was lief en ook dominant. Ik stopte dus met werken, maar Ik genoot er ook van hoor. Wat hadden we het goed.Ik zag het niet. Zo’n gezonde vent, amper 66 jaar. Tot die keer dat we op de Waalbrug reden. Opeens begon het te hozen. Het water gutste tegen de ramen. We zagen niets. ‘Harry! Doe de ruitenwisser aan!‘ Hij zei: ‘Die is stuk.’ Ik wist dat dat niet zo was. Zette de ruitenwisser vanaf mijn plaats aan. Hij deed het af met een grapje. Dat voorval verontrustte mij, maar we leefden weer gewoon door. Totdat hij een keer stopte op de snelweg! Op de linkerbaan. Auto’s remden, toeterden, raasden rakelings langs ons heen. Paniek. ‘Waarom doe je dit!’ Hij wilde even iets pakken en dan stop je toch?Harry ging gewillig mee naar de geriater. Vasculaire dementie. Die prognose was een soort van opluchting. Hij maakte nog steeds grapjes, leek nog dezelfde, maar dat was niet zo. En dan? De boot verkocht. Zo jammer. Ja, ik was teleurgesteld, niet boos, wel verdrietig. We hadden zoveel plannen. Ik heb hem in z’n waarde gelaten en we zijn altijd grapjes blijven maken.’ Foto: Riny Rijnders uit Malden: ‘Nee, ik zei niet tegen Harry, dat hij dat gisteren ook al had verteld en sprak met hem niet over de veranderingen in zijn gedrag, hij kon er immers niets aan doen. We maakten er het beste van. En dat doe ik nog steeds!’Leven is lef verschijnt in opdracht van Malderburch Welzijn Ouderen, gemeente Heumen. Vragen over Alzheimer? Bel tijdens kantooruren naar 024 - 357 05 70.
Leven is Lef! Begin van deze eeuw kwam het woord in opmars en langzaam maar zeker stapte het woord ‘duurzaam’ ieders leven binnen… Woordenboek Genootschap Onze Taal zegt onder anderen het volgende over duurzaam: ‘Betekent dat in ruime zin rekening wordt gehouden met het feit dat energiebronnen, voedsel, grondstoffen e.d. niet oneindig voorhanden zijn'.‘Dát heeft ons aan het denken gezet’ zeggen Theo en Els van Brunschot uit Plasmolen. “En de komst van de kleinkinderen versnelde ons denkproces. Hen gunnen wij ook graag een goed leven op deze planeet.”Drie jaar hebben Theo en Els voor hun project ‘duurzaam ’uitgetrokken. Ze zijn nu in het tweede jaar. Ze hebben er plezier in. “Het is leuk om te ervaren dat minder meer kan opleveren!” Ze maken er een sport van. Een levensstijl. Els: “Maar die willen we aan niemand opdringen!”Theo: “Onze bijdrage is minuscuul, maar het voelt goed om er actief mee bezig te zijn en te investeren in voorzieningen die ons leven duurzamer maken en het milieu en natuur minder belasten.”Drastische maatregelen zijn genomen: Afwasmachine de deur uit. De Volvo ook. “Ja hoor, één auto is even passen en meten, maar als je dat afstemt is dat natuurlijk prima te doen.” Ze pakken vaker de benenwagen, de fiets of openbaar vervoer. “Reizen per trein is lekker ontspannen.” Verwarming wat lager. “Nee hoor, we gaan niet in de kou zitten, maar trekken nu wel eerder een vest aan.” Voedingspatroon veranderd. “Ja hoor, zonder vlees eten we ook lekker en we hebben er plezier in om zelf groenten te telen.” Nieuwe koelkast gekocht. “De oude leek nog prima, maar was wel oud en vrat energie.” Regentonnen vangen regen op, leidingwater wordt bewuster gepakt. Vuil wordt gescheiden. Niet alleen in groen en grijs en plastiek zak. Ze kennen ondertussen 18 manieren van afval scheiden.Hun verhaal inspireert en brengt mensen in hun omgeving met elkaar in gesprek en beweging… Onlangs vond ik me zelf terug, vooroverhangend in de grijze vuilcontainer graaiend naar een kapotte zaklamp. De batterij zat er nog in. Dat begon toch te knagen.Leven is lef verschijnt in opdracht van Malderburch Welzijn Ouderen, gemeente Heumen. Vragen over duurzaamheid? Bel tijdens kantooruren naar 024 - 357 05 70. Els en Theo hebben veel plezier in zelf groeten telen.
Leven is Lef!Mindfulness voor mantelzorgers‘Mindfulness heeft mij geholpen. Echt.’‘Mij ook! Ik heb er iedere dag plezier van.’‘Ik ook!’
Op zaterdag 01 September was de echte aftrap dag van de Duo-fiets in Middelaar. Via de Hulpdienst MMM waren er diverse mensen die enthousiast gebruik gingen maken van deze unieke mogelijkheid om weer eens lekker onder begeleiding te kunnen fietsen door ons mooie dorp.Na de introductie een week eerder bij de Koppel wisten veel mensen er al van af. En een leger van vrijwilligers uit het Middelaarse stond paraat om nu daadwerkelijk met iemand te gaan fietsen, en zo een leuke dag te bezorgen.Het was gelukkig goed weer, en veel mensen kwamen aan de beurt. In de ochtend werd er nog flink reclame gemaakt in het dorp door links en rechts te stoppen!’s Middags mocht ik rond 14.00u Albert Lemmen op het Kerkpad ophalen en hij kwam er al aan zetten toen hij mij gezien had.Nadat het zadel en de trapkracht goed ingesteld waren konden we vertrekken door de dorpsstraat richting Schenk waar Piet Siebers even bezocht moest worden natuurlijk.De 94-jarige Albert Lemmen (voor mij ome Albert van Jeanine) trapte er nog lustig op los, en vertelde dat hij nog dagelijks traint op de bank tijdens het kijken naar de TV op een fietsapparaat. Hij had een opvallend goede conditie en ik hoefde zelf niet hard te trappen.Natuurlijk weet iemand van deze leeftijd, én die ook nog zo mooi kan vertellen, veel over het dorp, de mensen, en natuurlijk: “Hoe het vroeger was!” Dus buiten de gezelligheid, was het ook nog eens zeer leerzaam.Ook opvallend was hoe vaak er gezwaaid en gestopt moest worden om even een kort praatje te maken.Na de stop bij Piet (ook een oom van Jeanine) gingen we door richting de Plasmolen, over de brug over het kanaal, en weer er af richting van de Berg. (dus niet dé Berg!) Daar moest natuurlijk ook gegroet worden, en de man achter de kassa, die ik niet vaak heb zien lachen, kwam zelfs vrolijk naar buiten om Albert te begroeten! (Alweer iemand blij gemaakt!) Daar bij moest ik ook even naar het verhaal luisteren over de commies die hier vroeger zat.En weer door langs de andere kant van de grote Siep over de Pastoorsdijk, langs het strand en rechtsaf de Heikant op, die volgens Albert ook even aangedaan moest worden. En daar stond inderdaad Jeanine al te wachten.Na een korte stop daar en een praatje nam Jeanine het verder over, en werd Albert netjes thuis gebracht en werd de volgende kandidate weer opgehaald.We hopen dat er in de komende tijd nog heel veel mensen gebruik kunnen en zullen maken van de Duo-fiets. Hij komt regelmatig voor een dagdeel of een hele dag naar Middelaar en opgeven kan via Jeanine Vangangelt-Hermsen (06-41469393), die namens de Hulpdienst dit voor Middelaar coördineert. Dan rest verder nog alvast alle vrijwilligers en deelnemers te bedanken en veel succes te wensen bij het gebruik van de Duo-fiets in onze gemeente. Hopelijk wordt het een groot succes, en wie weet komt er dan wel een permanente DUO-fiets voor Middelaar?Vriendelijke groeten, en hopelijk snel tot ziens, op de Duo-fiets!Sjoerd Vangangelt
SnelfietstunnelOp mijn dagelijkse wandeling door het dorp loop ik, ter hoogte van de fietstunnel, een jongeman tegen het lijf. Zenuwachtig drentelt hij voor de fietstunnel op en neer. Zijn Kim Jong-Un-kapsel met hippieknotje doen iets artistiekerigs vermoeden. En jawel, na een aantal inleidende schermutselingen bekent hij dat hij al tijden wacht op de openstelling van de tunnel. Uit de rugzak klinkt het gerammel van spuitbussen. Hiermee wil hij aan de slag aan de binnenzijde van de tunnel. Hij wil die voorzien van een hemelse decoratie. Aan de kopse kanten had hij enkele landelijke vergezichten gepland. Samen met enkele andere artistieke collega’s denkt hij dit klusje te kunnen klaren. Hij wil namelijk voorkomen dat andere ‘graffitikunstenaars’ de tunnel gaan voorzien van hun eigen lelijke handtekening.Ik vertel hem dat hij toch nog enig geduld moet betrachten, want ambtelijke molens malen traag en de fietsbrug is pas in 2020 gereed. Ik raad hem echter aan zijn kunstzinnige neigingen een officieel tintje te geven. Als hij zijn tunnelwerk ziet als een opdracht om het dorp te verfraaien kan hij dit idee indienen als een project voor ‘Molenhoek Pakt Aan’. Misschien dat hij dan kans maakt op een geldprijs waarmee hij nog wat aardige spuitbuskleuren kan kopen. Tevens zet ik hem op het spoor van de zogenaamde Vonkjes bij de gemeente. De gemeente heeft namelijk een budget voor het stimuleren van kleinschalige projecten; hiermee worden inwoners uitgedaagd hun betrokkenheid met de samenleving te versterken. Dit lijkt me bij uitstek een idee dat daarbij past.Wanneer de jongeman dit hoort verschijnt er een verzaligde glimlach op zijn gezicht. Hij dankt mij voor de informatie en zegt dat hij diezelfde avond nog een bijeenkomst met zijn collega’s artistiekelingen zal beleggen om te kijken hoe ze het project en de Vonkjes-aanvraag verder vorm gaan geven. Ook ik ben tevreden omdat ik weer iemand heb weten te strikken voor een project voor de 6e editie van ‘Molenhoek Pakt Aan’.Piro
GEZIEN AL? Dat SPANDOEK AAN DE RIJKSWEG IN MOOK?Lee Tonnaer kent de klappen van de politieke gemeentezweep. Al negen jaar is hij een vertrouwd gezicht in de gemeenteraad van de gemeente Mook en Middelaar. Hij zoekt naar wat bindt en gaat respectvol om met verschillen en denkt in oplossingen. Met plezier trekt hij de kar en met nog meer plezier kijkt hij uit naar de verkiezingsdebatten.“Lokaal Sociaal, daar hecht ik aan! Het gaat om Hier! Om onze gemeente Mook en Middelaar!”Net als vier jaar geleden siert weer een meterslang spandoek het hek van zijn tuinafscheiding aan de Rijksweg in Mook om de aandacht te vestigen op de site www.kieslee.nl en op LIJST 3.
Pagina's (1): 1